கவிக்குடில்

June 17, 2005

தனிமை 2

Filed under: கவிதை — kavikkudil @ 1:26 am

5
அந்த மூன்று நாட்கள் பற்றியான
அங்கலாய்ப்புகளால்
நிரம்பி வழிகிறது பெண்களுலகம்
ஆண்டு முழுவதும் மூன்று நாட்களான
சோகத்தை
யாரிடம் சொல்லியழுவாள் அவள்.

6
பிரிந்திருப்பதென்பது
பெருமை தருவதன்றுயென்றாலும்
எவராலும்
இழப்பைச் சொல்லிக்கொள்ள முடிவதில்லை
இயல்பிழந்துவிட்ட
நாகரீக உலகில்.

7
”அடிக்கடி தொலைபேசி செய்”யென்கிறாள்
”வாழ்க்கையில்
வேறு வேலையில்லையா எனக்கென்கிறேன்.

என்
தொலைபேசியால்
வாழ்ந்துக்கொண்டிருக்கிறாள் என்பதுணராமல்.

Advertisements

தனிமை

Filed under: கவிதை — kavikkudil @ 12:59 am

1
நம் சிரிப்புகளையெல்லாம்
அடமானம் வைத்து நெடுநாட்களாகிவிட்டன
நினைவிருக்கிறதா உனக்கு
நம் வீடுகளில்
”காந்தி” சிரிக்க வேண்டுமென்று.

2
கட்டிலில் குடும்பம் நடத்துகிறார்கள்
எல்லோரும்

நாம்
கட்டிலோடு
குடும்பம் நடத்துகிறோம் சலனமற்று.

3
வாழ்க்கையில்
விடுமுறை நாட்கள் வரும் போகும்
அனைவருக்கும்

விடுமுறை நாட்களில் தான்
வந்து போகிறது
வாழ்க்கை
நமக்கு.

4
என்னை நீயும்
உன்னை நானும்
தீவிரமாக நேசிக்கத் தொடங்கிய
கணங்களிலிருந்து தொடங்கிவிட்டது
அவரவர் மீதான
அதிகபடியான கவனம்.

June 10, 2005

பொருளிழந்து

Filed under: கவிதை — kavikkudil @ 7:22 am

வெளிநாடு தான்
வேலை நேரத்திற்கொன்றும் குறைவில்லை
விடிவதற்குள் தொடங்கி
எல்லோரும் ஓய்ந்தபின்னும் தொடரும்
நம்ம அம்மாக்களைப் போல.

பிறந்த குழந்தையிலிருந்து
வருகிற விருந்தினர் வரையிலும்
கவனிக்கவேண்டியிருக்கிறது எக்குறையுமின்றி!

அவர்களுக்கான தேவைகள் அனைத்தையும்
மறதியொன்றுமின்றி
முடித்துவிடுகிறேன்.

வேலையில் பிழையெதுவும் கண்டதில்லை
இன்று வரையிலும்
ஏனோ..
ஓராண்டு ஆகியும்
எனக்கும் குடும்பமிருக்கிறது
எனக்கும் தேவைகளிருக்கிறதென்பது
நினைவுக்கு வருவதேயில்லை முதலாளிக்கு.

வளைகுடாவெங்கும்
காற்றில் கலந்து
வான்வெளியில் மிதந்துக்கொண்டிருக்கின்றன
மானுட செவியேற்காத
அண்ணல் நபிகளாரின் சொல்
”உழைத்தவர்வியர்வை’
காயுமுன்ஊதியம் கொடுக்கவேண்டும்”

வீடென்றவொன்று

Filed under: கவிதை — kavikkudil @ 7:16 am

சொந்தமாக
நவீன வசதிகளோடு
வீடொன்று
கட்டிவிட வேண்டுமென்பதே இலட்சியமானது
பிழைப்பிற்கென்று
கடல் கடந்துவிட்டயெனக்கு

வாயக்கட்டி.. வவுத்தக்கட்டி
அங்குமிங்கும் புரட்டி
கட்டிமுடிந்தது
அழகிய வீடு நினைத்தபடி

”தாராளமான சொந்த வீடெனக்குண்டு”
பெருமை பேசியும்
வீட்டின்
அழகையும், அமைப்பையும்
புகைப்படங்களில் இரசித்தும்
வழக்கம் போல
இரண்டரைக்கு ஆறு அடி படுக்கைக்குள்
காலத்தைக் கடத்துகிறேன்

June 9, 2005

வாழ்தல் நிமித்தமான நிகழ்வு

Filed under: பகிர்வு — kavikkudil @ 8:08 pm

தோழமை ததும்பும் சமூகம் தமிழ் சமூகம்
அதனால் தான் எல்லோராலும் இலகுவாக ஏமாற்ற முடிகிறது.
இணையத்துள் இது இலகுவாக நிகழ்கிறது.
அவற்றுள்ளும் தூய்மை தவறாத தோழமை நாடுகிறேன்.

Create a free website or blog at WordPress.com.